خنافره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنافره . [ خ َ ف ِ رِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستان های بخش شادگان شهرستان خرمشهر در نزدیکی شادگان، محصول عمده ٔ آن غلات دیمی و خرما و برنج است . شغل اهالی زراعت و تربیت نخل و گله داری و صنایع دستی زنان عبا و حصیر بافی است . این دهستان از یازده قریه ٔ کوچک و بزرگ تشکیل شده که جمعیت آن در حدود یازده هزار نفراست . قراء مهم آن عبارتند: از تویخی، دارای ٣٤٤٠ تن . مندوان، دارای ١٣٨٩ تن و عده ای از ساکنان آن از طایفه ٔ آل ابوخضرند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
خنافره . [ خ َ ف ِ رَ ] (اِخ ) عشیره ای از طائفه ٔ بنی کعب خوزستان . (از فرهنگ جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٠).