خناطل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خناطل . [ خ َ طِ ] (ع اِ) ج ِ خنطل . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). رجوع به خنطل شود.