خناس

خناس . [ خ َن ْ نا ] (ع ص، اِ) شیطان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). دیو که وسوسه کند. (مهذب الاسماء). عزازیل . ابلیس . ابوخلاف . (یادداشت بخط مؤلف ) : الخناس، الذی یوسوس فی صدور الناس . (قرآن ١١٤ / ٥ و ٤). خدای عزوجل از تنش بگرداناد مکاره ٔ دو جهان و وساوس خناس . منوچهری . جست از جایگه آنگاه چون خناسی هوس اندر سر و اندردل وسواسی . منوچهری . لیک اندر دل خسان احسان چون نجس مار درخزد خناس . ناصرخسرو. ◄ مردم بدکار و بدعمل .(منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ واپس خزنده . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ).