خناث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خناث . [ خ ِ ] (ع اِ) مطاوی جامه . منه : خناث الثوب . ◄ مخارج آب از دلو. ◄ ج ِ خنث . ◄ ج ِ خنثی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خناث . [ خ َ ] (ع ص ) شکسته و دوتاه . منه : یا خناث ؛ ای زن شکسته و دوتاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).