خنابس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خنابس . [ خ َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ خُنابِس . (از تاج العروس ) (منتهی الارب ) (از لسان العرب ).
خنابس . [ خ ُ ب ِ ] (ع ص ) زشت دیدار. ج، خَنابِس . ◄ قدیم . ثابت . سخت .(منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه :عز خنابس . ◄ شب سخت تاریک . ◄ مرد ستبر اندک کوتاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ج، خنابسون . ◄ (اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج، خَنابِس .