خن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) (اِ.)<BR>۱- خانه.<BR>۲- خانة طبقة پایین کشتی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) (اِ.) ۱- خانه. ۲- خانه طبقه پایین کشتی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خن . [ خ َ ] (اِ) خانه و بیت خواه در روی زمین باشد و خواه زیر زمین . (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء).مخفف خان . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ) : چون تف آتش فتاد از خن مشرق در آب زلف بنفشه برست از کله ٔ یاسمن . امام فخر رازی (از جهانگیری ). ◄ خانه ٔ زیرکشتی . (از ناظم الاطباء).
خن . [ خ َ ن ن ] (ع مص ) بریدن جِذْع . منه : خَن َّ الجِذْع َ خناً. ◄ گرفتن مال کس . منه : خن ماله . ◄ برآوردن از جلة بتدریج چیزی بعد چیزی . منه : خن الجلة. ◄ درآمدن در حریم قوم . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خن القوم .
خن . [ خ ِ ن ن ] (ع اِ) کشتی خالی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
مترادف و متضاد واژهدان
خانه جا، محل، مکان انبار کشتی، طبقه پائین کشتی کابین کشتی گلخن سوراخ، منفذ