خمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) [ ع. ] (اِ.) شراب، نوشابة مستی آور.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. ] (اِ.) شراب، نوشابه مستی آور.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خمر. [ خ َ م َ ] (ع مص ) پنهان شدن . منه : خمر عنی خمراً؛ پنهان شد از من . ◄ پنهان ماندن خبر. (منتهی الارب ) (ازلسان العرب ) (از تاج العروس ). منه : خمر الخبر عنی .
خمر. [ خ ِ م ِرر ] (ع اِ) معجر زنان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خمر. [ خ َ م ِ ] (ع ص ) جای بسیارمی . ◄ با خمار.(منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه :رجل خمر؛ ای مرد باخمار؛ او هو الذی خامره الداء.
واژگان فارسی سره واژهدان
مستی آور، باده