خمج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خمج . [ خ َ م َ ] (ع اِمص ) بوی گرفتگی آب از درنگی . ◄ فتور. سستی . ◄ تباهی خرما. ◄ تباهی دین . تباهی خو. ◄ بدی ستایش . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خمج . [ ] (اِخ ) شهری است از خزران با باره ٔ محکم و نعمت . (حدود العالم ).