خمامة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خمامة. [ خ ِ م َ ] (ع اِ) پر تباه که در زیر پرها باشد. (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ).
خمامة. [ خ ُ م َ ] (ع اِ) خاکروبه . ◄ آنچه پریشان باشد از طعام و به امید ثواب آن را خورند. ◄ خاک چاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).