خماری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خماری . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نسربالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه . دارای ٢٠٨ تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات و چغندر قند و شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و کرباس بافی است . راه مالرو می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
خماری . [ خ ُ ] (حامص ) بیماری که از افراط درآشامیدن شراب و جز آن پیدا شود. (ناظم الاطباء). ◄ می زدگی . شراب زدگی . (یادداشت بخط مؤلف ).