خلیل‌الله خلیلی | رباعیات | رباعی شماره ۵۰

افسوس که زندگی دمی بود و غمی قلبی و شکنجه‌ای و چشمی و نمی یا جور ستمگری کشیدن هر روز یا خود به ستمکشی رساندن ستمی