خلیده

خلیده . [خ َ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) در اندرون رفته . (صحاح الفرس ). فرورفته . نفوذکرده . (ناظم الاطباء) : هر ساعتش از غصه گلی تازه شکفته وز غصه چو خارش همه در دیده خلیده . انوری . ◄ فرورونده . نفوذکننده : پر گرد باغ و بی بر شاخ و خلیده خاری تاریک چاه و ناخوش زشت و درشت جایی . ناصرخسرو. ◄ سوراخ کرده . ◄ گزیده . ◄ سوراخ و جای فرورفتگی سوزن . (ناظم الاطباء).