خلع بدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خلع بدن . [ خ َ ع ِ ب َ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جان خود بجسم دیگری انداختن و جدا کردن بدن از روح و این عمل ازجوکیان است که بریاضت حاصل می کنند و در اصطلاح حکما این عمل را سیمیا گویند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).