خفت روح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خفت روح . [ خ ِف ْ ف َ ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سبکی روح . صفای باطن . پاکی روح : و چون شاخ شبابش در نیکونامی نامی شد... بکمال فضل و ادب و شمول کیاست و هنر و خفت روح و حلاوت حرکات ... بر چشم و دل وزراء ملک و اکابر عصر...محبوب و شیرین شد. (المضاف الی بدایع الازمان ص ٢).