خطیب شربینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطیب شربینی . [ خ َ ب ِ ش َ ب ِ ] (اِخ ) محمدبن احمد شربینی . ملقب به شمس الدین فقیه شافعی مفسر و از اهل قاهره بود. تولدش بسال ٩٧٧ هَ . ق . اتفاق افتاد و او را تصانیف بسیار است، از آنجمله است : السراج المنیر در چهار جلد در تفسیر قرآن و «الاقناع فی حل الفاظ ابی شجاع » دو جلد و «شرح شواهدالقطر» و «مغنی المحتاج » در چهار جزء و «تقریرات علی المطول » در بلاغت و «مناسک الحج ». (از اعلام زرکلی چ ٢ ج ٦ ص ٢٣٤).