خطیب خوارزمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطیب خوارزمی . [ خ َ ب ِ خوا / خا رَ ] (اِخ ) موفق بن احمدبن حمد، مکنی به ابی الموید و ملقب به اخطب خوارزم . از بزرگان علم و از سخنوران بزرگ بود. (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به نامه ٔ دانشوران ج ٤ ص ١ شود.