خطم

خطم . [ خ َ ] (اِخ ) نام جایگاهی است واقع در پایین سدره . (از معجم البلدان ).

خطم . [ خ َ ] (ع مص ) بر بینی شتر زدن تا خطام در آن کنند. منه : خطم البعیر بالخطام . ◄ مهار کردن شتر را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ زدن بر بینی کسی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). منه : خطمه خطما. ◄ غلبه کردن بر کسی در کلام و بازداشتن اواز کلام . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد). منه : خطمه بالکلام . ◄ دوختن کناره های چرم را. (منتهی الارب ). منه : خطم الادیم . ◄ داغ خطام بر شتر نهاند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). منه : خطم البعیر. ◄ آویختن زه را بکمان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). منه : خطم القوس بالوتر خطماً.