خطل

(خَ طَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- سخن بسیار و بیهوده.<BR>۲- احمقی، شتابکاری.<br>

(خَ طَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- سخن بسیار و بیهوده. ۲- احمقی، شتابکاری.

خطل . [ خ َ طِ ] (ع ص ) گول . ◄ زود نیزه زننده . ◄ تیر که نشانه را خطا کند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ درشت و سخت از جامه و بدن . ◄ (اِ) رسن صیاد. ◄ پهلوی خیمه و جامه که درازا بزمین کشان بود. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) .

خطل . [ خ َ طَ ] (ع مص ) خطا کردن در گفتار و رای خود. ◄ بدنام بودن شخص بزنا. ◄ سست و سبک گردیدن . ◄ سخن تباه گفتن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).

خطل . [ خ َ طَ ] (ع اِ) سخن بسیار سست و تباه . ◄ پیچ و تاب . ◄ خرام . ◄ سستی . ◄ سبکی . ◄ شتابکاری . ◄ درازی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ اضطراب اسب و نیزه . ◄ جنبش اسب و نیزه . ◄ فحش زن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).