خضیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضیر. [ خ ُ ض َ ] (اِخ ) لقب ابراهیم بن مصعب زبیر است . (منتهی الارب ).
خضیر. [ خ َ ] (ع ص، اِ) سبز. ◄ تره ٔ سبز. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خضیر. [ خ ُ ض َ ] (اِخ ) سلمی . محدثی بوده است و او را با «حاء»، یعنی حضیر سلمی نیز ضبط کرده اند. (منتهی الارب ).