خضل

خضل . [ خ َ ض ِ ] (اِخ ) ابن عبید. شاعری از عربان بوده است . (منتهی الارب ).

خضل . [ خ َ ض ِ ] (ع ص ) طراوت ناک . ◄ تر. غیرخشک . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ♦ شواء خضل ؛ کباب تازه که چیزی از آن می چکد. (منتهی الارب ).

خضل . [ خ َ ض ِ ] (اِخ ) ابن سلمه . شاعری از عربان بوده است . (منتهی الارب ).