خشت مال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشت مال . [ خ ِ ] (نف مرکب ) خشت ساز. خشت زن . خشت درست کن . (از ناظم الاطباء). قالب دار. (یادداشت مؤلف ) : چو قالب بیک مشت گل خشت مال دهان مرا بسته از قیل و قال . وحید (از آنندراج ). به آبش چو کف تر کند خشتمال شود خشت و قالب چو بدر و هلال . ملاطغرا (از آنندراج ).