خسی

خسی . [ خ ُ ] (اِ) پدرزن و پدرشوهر زن . خسر. (لغت محلی شوشتر). ◄ کلمه ای است که بدشمن گویند در وقت غلبه . (لغت محلی شوشتر).

خسی . [ خ َ ] (حامص ) حقارت . پستی . دونی . (ناظم الاطباء) : چرا که باز نداری چو مردمان بهوش خسیس جان و تنت را ز ناکسی و خسی . ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص ٤٧٠). گر او راه دوزخ گرفت از خسی ازیراه دیگر تو در وی رسی . سعدی (بوستان ).

خسی . [ خ َ سی ی ] (ع اِ) گلیم مانند و یا خرگاه مانندی که ازپشم گوسفند بافند. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).