خسرونشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خسرونشان . [ خ ُ رَ / رُو ن ِ ](ص مرکب ) کسی که در وی نشان پادشاهی باشد. (ناظم الاطباء). درویشی که در او نشان سلطنت باشد. (شرفنامه ٔ منیری ). ◄ آنکه هر که را خواهد بپادشاهی رساند. (شرفنامه ٔ منیری ) (ناظم الاطباء) : صدر جهان که خسرو شرع است بی گمان این جا بفر خسرو خسرونشان رسید. سوزنی . صاحب خسرونشان کز نور رای روشنت روشنایی وام خواهد خسرو سیارگان . سوزنی . آن خسرو خسرونشان که بختیش . انوری . چتر زرین چون هوا بگرفت گویی بر فلک عکس شمشیر شه خسرونشان افشانده اند. خاقانی . مکرم دریانوال صفدر بدخواه مال خواجه ٔ گیتی گشا صاحب خسرونشان . خاقانی . ◄ نشان پرویز و کیخسرو باشد. (شرفنامه ٔمنیری ) .