خستگان

خستگان . [ خ َ ت َ / ت ِ ] (اِ) ج ِ خسته بمعنی درمانده . ◄ مجروحان . آزردگان : بگرد اندرون تیر چون ژاله بود همه دشت از آن خستگان ناله بود. فردوسی . خاص نوالش نفس خستگان پیک روانش قدم بستگان . نظامی . از درون خستگان اندیشه کن . سعدی .