خستونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خستونه . [ خ ُ ن َ / ن ِ ] (اِ) خستوانه است که خرقه ٔ پاره پاره ٔ درویشان باشد. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء). ◄ خرقه ای که از پارچه های الوان دوخته باشند. (از ناظم الاطباء) : خستونه ٔ حسن اهتمامش بر خستگی فناست مرهم . ابوالفرج رونی (از فرهنگ جهانگیری ).