خسارت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خسارت . [ خ ِ رَ ] (ع اِ) زیان . ضرر. (از ناظم الاطباء) : مردمان خراسان از خسارت و تاراج فارغ شوند. (تاریخ بیهقی ). ◄ کم آمدن حاصل فروش از قیمت خرید. ضرر در تجارت و زیان در معامله . (از ناظم الاطباء) : بازرگانی را هزار دینار خسارت افتاد. (گلستان سعدی ). عشق را فایده در کوی زیانکاران است هر که زین کوی سفر کرد خسارت برده . نظیری (از آنندراج ). ◄ عاهت . (یادداشت بخط مؤلف ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آسیب، اضرار تاوان، جریمه، غرامت، زیان‌کاری، زیانمندی، خسران، زیان، ضرر، غبن، غرامتی، لطمه ≠ نفع