خزانه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خزانه دار. [ خ ِ / خ َ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) گنجینه دار. (آنندراج ). گنجور. خزینه دار. خازِن قسطار. گاه بد. گهبد. جهبذ. (یادداشت بخط مؤلف ) : خزانه دار تو در بزم نشنود ز تو آن سلاح دار تو در رزم نشنود ز تو این . امیر معزی (از آنندراج ). ◄ رئیس خزانه ٔ عامره . (ناظم الاطباء). رئیس خزانه ٔ دولتی یا شاهی : ترازوی صلت زائرانت را ملکا کم از هزار ندارد خزانه دارت سنگ . فرخی . قاصد شد و آن خزانه را برد یک یک بخزانه دار بسپرد. نظامی . ◄ تحویلدار. (ناظم الاطباء). ◄ توپ یا تفنگی که دارای مخزن و خزینه باشد.(ناظم الاطباء).