خرویله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ لِ) (اِ.)<BR>۱- بانگ و فریاد بلند.<BR>۲- صدای گریة بلند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ لِ) (اِ.) ۱- بانگ و فریاد بلند. ۲- صدای گریه بلند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرویله . [ خ َرْ ل َ / ل ِ ] (اِ) صدا و آواز گریه ٔ بسیار بلند. (از برهان قاطع) (از آنندراج ) (از انجمن آرای ناصری ) (از ناظم الاطباء). ◄ آواز بلند. آواز بسیار بلند ورسا. (از برهان قاطع) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). نوفه . نعره . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ صدای خر. نهیق . (از آنندراج ) (از انجمن آرای ناصری ).