خروچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ) (اِ.) نک خروس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ) (اِ.) نک خروس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خروچ . [ خ ُ ] (اِ) خروس . (برهان قاطع) (شرفنامه ٔ منیری ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خرو : سگالنده ٔ جنگ مانند قوچ تبر برده بر سر چو تاج خروچ . رودکی (از حاشیه ٔ برهان قاطع).