خروش برآوردن

خروش برآوردن . [ خ ُ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) برآوردن خروش . خروش کردن : دگر دیو کین است پر خشم و جوش ز مردم برآرد بناگه خروش . فردوسی . چون برآورد از میان جان خروش اندرآمد بحر بخشایش بجوش . مولوی (مثنوی ). بداور خروش ای خداوند هوش نه از دست داور برآور خروش . سعدی (بوستان ). برآورد صافی دل صوف پوش چو طبل از تهیگاه خالی خروش . سعدی (بوستان ). برآوردم از هول و وحشت خروش پدر ناگهانم بمالید گوش . سعدی (بوستان ).