خرص

خرص . [ خ ُ رَ ] (ع اِ) چوبی که بدان انگبین چینند. (منتهی الارب ) (از لسان العرب ). ج، اَخراص . رجوع به خُرُص و خُرص شود.

خرص . [ خ َ رِ ] (ع اِ) چوبی که بدان انگبین چینند. (منتهی الارب ) (از لسان العرب ). ج ِ اَخْرَص . رجوع به خُرَص و خُرْص شود.

خرص . [ خ َ ] (ع مص ) حرز کردن میوه بر درخت و کشت زمین . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ دروغ گفتن . ◄ به تخمین و گمان سخن گفتن . ◄ بستن . سد کردن . (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب ) (منتهی الارب ). منه : خرص النهر؛ بست نهر را. (منتهی الارب ). ◄ (اِ) آنقدر سنان که بالای لوله باشد. (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خِرص . خُرص . ج، اَخراص . (منتهی الارب ). ◄ حلقه ای که گرداگردبن سنان است . (از لسان العرب ) (از تاج العروس ). خِرص . خُرص . ج، اَخراص . (منتهی الارب ). ◄ نیزه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خِرص . خُرص . (منتهی الارب ). ج، اَخراص . (منتهی الارب ).