خرشته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرشته . [ خ َ رَ ت َ / ت ِ ] (ص ) خرامیده . با ناز و سرکشی رونده . (ناظم الاطباء) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ). ◄ (اِمص ) خرام و خرامیدن . براه رفتن از روی ناز و سرکشی . (برهان قاطع).
خرشته . [ خ َ رِ ت َ / ت ِ ] (اِ) نوعی از سلاح . ◄ سقف هلالی . (از ناظم الاطباء).