خرزاد اردشیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرزاد اردشیر. [ خ ُ دِ اَ دِ ] (اِخ ) نام ناحیه ای از نواحی موصل است . (از معجم البلدان ).
خرزاد اردشیر. [ خ ُ دِ اَ دِ] (اِخ ) نام مادر بابک پدر اردشیر است بنابر قول یاقوت در معجم البلدان و «پل خرزاد» بدو منسوب است . تاریخ نویسان دیگر نام این زن را «رام بهشت » و «میناه بهشت » قید کرده اند، توضیح آنکه : ظهور اردشیر بابکان در زمانی بود که شهر استخر را یکی از رؤسای طایفه ٔ بازریگیان موسوم به جوزهر (جزهر = گوچهر) در دست داشت، همچنین در گوپانان (ناحیه ٔ دارابگرد) و در نقاط دیگرسلسله های کوچک از شاهان محلی وجود داشتند، ساسان که مردی از دودمان نجباء و موبد معبد ناهید (آناهیتا) در شهر استخر بود زنی از خاندان بازرنگی بنام «رام بهشت » گرفت، از او بابک بوجود آمد و انتساب خود را بطایفه ٔ بازرنگیان مغتنم شمرده در پارس قوت گرفت و یکی از پسران خود اردشیرنام را در دارابگرد بمقام عالی نظامی ارگبذ رساند. (از تاریخ کرد تألیف رشید یاسمی ص ١٧٠). در آنچه گذشت طبری نام مادر اردشتر را «رام بهشت » و بلعمی «میناه بهشت » قید کرده ولی یاقوت این نام را خرزاد مینویسد. (از تاریخ کرد حاشیه ٔ ص ١٦٩).