خرده دان

خرده دان . [ خ ُ دَ / دِ ] (نف مرکب )مردم صاحب عقل و دانا و آنکه بهمه چیز برسد از کلیات و جزئیات . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) : دل خرد مرا غمان بزرگ از بزرگان خرده دان برخاست . خاقانی . این دو طفل هندو اندر مهد چشم بر بزرگ خرده دان خواهم فشاند. خاقانی . ◄ باریک بین . (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ) : دل نشکنم از عتاب یاری کورا دل خرده دان ببینم . خاقانی . نبوده ست چون من گه نظم و نثر بزرگ آیت و خرده دان عنصری . خاقانی . شد برکران درشت پسندی ّ روزگار کاندر میان کار شه خرده دان نشست . زکی مراغه ای . ♦ خرد خرده دان ؛عقل نکته بین . ♦ رأی خرده دان ؛ عقل نکته بین : آنکه رأی خرده دانش گر نماید اهتمام ذره ای خرد از بزرگی آفتاب آسا شود. سلمان ساوجی . ♦ عقل خرده دان ؛ خرد خرده دان . عقل نکته بین : عاجز ز کنه رفعت او فکر دوربین قاصر ز درک رتبت او عقل خرده دان . خواجوی کرمانی . ◄ عیب جوی . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) : سعدی دلاوری و زبان آوری مکن تا عیب نشمرند بزرگان خرده دان . سعدی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی