خرج بالایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرج بالایی . [ خ َ ج ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خرج بالادستی . (آنندراج ). رجوع به خرج بالادستی شود : گشت نقد اشک ما صرف هوای خوش قدان کرد مفلس عاقبت این خرج بالایی مرا. میرزا جان جانان مطهر (از آنندراج ).