خراک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خراک . [ خ َرْ را ] (اِ) خراک . کسی که صدای خرخر کند هنگام خواب . رجوع به خراک در این لغت نامه شود.
خراک . [ خ َ ] (اِ صوت ) صدا و خراخری که بسبب گلو فشردن از گلو یا در هنگام خواب از بینی آدمی برمی آید. (برهان قاطع) (آنندراج ). بانگ خفته . (شرفنامه ٔ منیری ).