خرامش

خرامش . [ خ َ م ِ ] (اِمص ) عمل خرامیدن . (یادداشت بخط مؤلف ). خوشی : بماند بزاری روانش بجای خرامش نیابد بدیگر سرای . فردوسی . ◄ حرکت بناز : گه خرامش چون لعبتی کرشمه کنان بهر خرامش از او صدهزار غنج و دلال . فرخی . تاتوانی شهریارا روز امروز این مکن جز بگرد خم خرامش جز بگرد دن دنه . منوچهری . نخستین خرامش درین کوچگاه به البرز خواهم برون برد راه . نظامی . چمن باز نو شد بشمشاد و سرو خرامش درآمد بکبک و تذرو. نظامی . هِبِلّی ̍؛ خرامش . هرکله ؛ رفتار بنازو خرامش . خَبَیَّخَه ؛ نوعی از خرامش . (منتهی الارب ).