خراط

خراط. [ خ ِ ] (ع اِ) سرکشی ستور و رسن در گسلانی وی از دست کشنده . (منتهی الارب ).

خراط. [ خ ُ ] (ع اِ) پیه که از بیخ گیاه لخ برآرند. (منتهی الارب ). رجوع به خُرّاط در این لغت نامه شود.

خراط. [ خ َ ] (ع اِ) پیه که از بیخ گیاه لخ بر آرند. (منتهی الارب ). رجوع به خُراط و خُرّاط در این لغتنامه شود.