خراجیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خراجیان . [ خ َ ] (اِخ ) دهی است از بخش روانسر شهرستان سنندج . واقع در یازده هزارگزی شمال روانسر و کنار راه مالرو عمومی روانسر به شاهینی . این ده کوهستانی و سردسیر و دارای ٤١٠ تن سکنه است که بزبان کردی وفارسی متکلم اند. آب آن از چشمه و چاه و محصولاتش لبنیات، حبوبات و غلات دیم است . اهالی بکشاورزی و گله داری گذران می کنند. و راه آن مالرو است در تابستان به آنجا اتومبیل میتوان برد. گله داران این ناحیه احشام خود را در تابستان بمراتع زرینه دره ٔ شرقی کوه شاهو برای تعلیف می برند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).