خرابکار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومخرابکار. [ خ َ ] (ص مرکب ) آنکه در امری اخلال کند.واژه قبلی: خرابهاواژه بعدی: خرابکاری