خر کوهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خر کوهی . [ خ َ رِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی از چارپایان کوهی است چون «آهو» و بزکوهی و «کل » که شکار کرده میشود. عیر. (دهار) : و ایشان را جلبه بود چونانک خران کوهی . (تفسیر ابوالفتوح ج ١ ص ٧٨١). از میان مکه و مدینه می رفتند خر کوهی پیش آمد.(تفسیر ابوالفتوح ج ٢ ص ٢٢١). و اگر گاو کوهی یا خرکوهی بصید بگیرد... (تفسیر ابوالفتوح ج ٢ ص ٢٢٣).