خر رباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خر رباب . [ خ َ رِ رُ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آن آلت چوبین که بر کاسه ٔ رباب و امثال آن بود و تارها بر آن کشند : نشاند عدل تو بر گاو زهره را چون دید که می نشد نفسی از خر رباب جدا. سپاهانی (از شرفنامه ٔ منیری ). بچارمیخ بلا چون خر ربابم اسیر ز زخمها که ازاین چرخ پرده در داریم . ؟ (از شرفنامه ٔ منیری ).