خدادوران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدادوران . [ خ ُ ] (اِ مرکب ) کنایه از ملعونان و فاجران و بدکاران و ظالمان که از خدا دورند و نزدیکند بفسق . (از آنندراج ) : چند ازین دوران که هستند این خدادوران در او شاید ار دامن ز دوران درکشم هر صبحدم . خاقانی .