خدادادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدادادی . [ خ ُ ] (ص نسبی ) چیزی که منسوب به بخشش الهی است . خداداده : این ثروت و گنج خدادادی است .
خدادادی . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دشت آب بخش بافت شهرستان سیرجان . واقع در ٢٩هزارگزی جنوب بافت و دوهزارگزی شمال راه فرعی دشت آب به بافت . این ناحیه در جلگه واقع و آب و هوای آن معتدل و دارای صد تن سکنه است که فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصولاتش غلات و حبوبات است و اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).