خبذع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبذع . [ خ ُ ذُ ](ع اِ) غوک . قورباغه . ضفدع . (از متن اللغة). خبذع .
خبذع . [ خ ِ ذَ ] (اِخ ) نام قبیله ای است از همدان . (از منتهی الارب ).
خبذع . [ خ ِ ذَ ] (اِخ ) ابن مالک بن ذی بارق ابن مالک ... ابن همدان جد بطن خبذع (که بطنی از همدان است ). (از لباب الانساب ابن اثیر).