خبخبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبخبة. [ خ َ خ َ ب َ ] (ع مص ) بیوفائی کردن . (از منتهی الارب ) (از معجم الوسیط) (از متن اللغة) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ فرو هشته شدن شکم کسی . (از منتهی الارب ) (از معجم الوسیط) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ از حرکت در گرما باز ایستادن و ظل و سایه گزیدن : خبخب عن نفسه فی الظهیرة. ◄ نماز پیشین و جز آن در خنکی گزاردن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
خبخبة. [ خ َ خ َ ب َ ] (اِخ ) نام درختی است در بقیع الخبخبه که بنزدیک مدینه میباشد. (از منتهی الارب ) (از متن اللغة).