خبج

خبج . [ خ َ ] (ع مص ) کسی را با عصا زدن . (از منتهی الارب ) (از قاموس ) (از لسان العرب ) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از البستان ): خبجه بالعصا؛ او را با عصا زد. ◄ تیز دادن . (از منتهی الارب ) (از قاموس ) (از لسان العرب ) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس ). حَبِق . (از تاج المصادر بیهقی ). خبج بالاست : تیز داد. ◄ جماع کردن . گائیدن . (از منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ) (از قاموس ) (از اقرب الموارد). آرمیدن با زن .

خبج . [ خ َ ب ِ ] (ع ص ) گول . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از البستان ).

خبج . [ خ ُ ب َ ] (اِخ ) قریه ای است از اعمال یمن به عربستان . (از معجم البلدان یاقوت حموی ).