خایه ریز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خایه ریز. [ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) خاگینه را گویند و به عربی عَجَّه خوانند . (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری )(ناظم الاطباء) (شرفنامه ٔ منیری ) (غیاث اللغات ) (فرهنگ شعوری ج ١ ص ٣٦٥) (از فرهنگ جهانگیری ) : جوز گوز و لوز بادام است و عجه خایه ریز. (از نصاب الصبیان ).