خایب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. خائب ] (ق.) ناامید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. خائب ] (ق.) ناامید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خایب . [ ی ِ ] (ع ص ) ناامید. مأیوس . بی بهره . نومید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) ( اقرب الموارد) (المنجد) (تاج العروس ) (دهار). آنکه به مطلوب خود دست نیابد : حاسدان گشته خایب و خاسر دشمنان مانده خیره و حیران . مسعودسعد سلمان .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی