خاکه فیروزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاکه فیروزه . [ ک َ / ک ِ زَ / زِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) از کان جواهر چیزی که درشت و بزرگ برآید از آن نگین انگشتر و غیره سازند و آنچه ریزه و خرد است آن را خاکه گویند. (آنندراج ) : خاک چون خاکه ٔ فیروزه درآید بنظر بس که گردید زمین سبزه چو فیروزه نگین . ملا طغرا (از آنندراج ).